บทที่ 20 อย่าไปถือสาไอ้คนเถื่อนๆแบบนั้นเลย

“ไอรินตื่น”

“อื้ออ”ไอรินค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย เจ้าตัวทำหน้าตกใจเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะเผลอหลับไปแบบนี้

“เย็นแล้ว กลับบ้านได้แล้ว”ราชาเอ่ยขึ้น เขาเองก็มัวแต่ทำงานจนลืมเวลา รู้ตัวอีกทีก็ฟ้ามืดเสียแล้ว

“อ่าา”ไอรินลุกขึ้นอ้าปากหาว ในขณะที่ราชาเดินไปหยิบกุญแจมอไซค์เตรียมไปส่งไอรินที่บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ